اَبَد نوشتم رو تنِ این میله های انتظار
تا روزِ آخر جُرمَمو هر روز یادِ من بیار

آزاد نکن دیگه منو وقتی نمیتونم برم
ازت فرار نمی کنم وقتی خودم مقصرم

برای احساسم به تو یک عمر زندونی کمه
من بی دفاعم پیش تو این آخرین دفاعمه ...

نفست را به هوا بسپار که مرا نجات دهد از نفس تنگی...